CHROŃ SWÓJ PRODUKT
Istnieją trzy główne klasy stabilizatorów UV:
1. HALS (stabilizatory światła na bazie amin sterycznie blokowanych)
Jest to najnowocześniejsza klasa stabilizatorów UV. Działają one głównie poprzez „wychwytywanie wolnych rodników”, tj. poprzez przerywanie propagacji reakcji łańcuchowych powodujących degradację polimeru, opóźniając w ten sposób proces starzenia.
W zastosowaniach poliolefinowych stosuje się cztery główne rodzaje środków HALS:
- HALS o niskiej masie cząsteczkowej
- HALS o wysokiej masie cząsteczkowej
- HALS typu NOR
- HALS o wysokiej masie cząsteczkowej i wąskim rozkładzie masy cząsteczkowej
HALS o wysokiej masie cząsteczkowej są bardziej kompatybilne z polimerami, charakteryzują się mniejszą lotnością i tendencją do migracji, lepszą odpornością na ekstrakcję oraz lepszym wpływem na stabilność termiczną.
Stabilizatory HALS wykazują wyjątkową skuteczność w większości zastosowań. Jednak w obecności związków organicznych zawierających siarkę lub halogeny (takich jak pestycydy, środki zmniejszające palność, pigmenty itp.) ich efektywność może ulec znacznemu obniżeniu na skutek reakcji chemicznych z tymi substancjami, co może prowadzić do przedwczesnej degradacji materiału.
HALS typu NOR to zaawansowany rodzaj stabilizatorów HALS o zwiększonej odporności chemicznej. Zapewniają skuteczną ochronę wyrobów z tworzyw sztucznych mających kontakt z siarką, halogenami lub innymi substancjami o charakterze kwasowym — na przykład w foliach szklarniowych, gdzie stosuje się siarkę do ochrony upraw, czy w siedziskach stadionowych zawierających środki zmniejszające palność.
2. ABSORBERY PROMIENIOWANIA UV
Produkty te działają głównie poprzez pochłanianie promieniowania UV i rozpraszanie go w postaci energii cieplnej, zapobiegając w ten sposób jego absorpcji przez polimer. Absorbery UV są bardziej skuteczne w produktach o grubych ściankach lub niepigmentowanych, zwłaszcza w połączeniu ze stabilizatorami typu HALS lub wygaszaczami niklowymi (Ni-quencher).
Należy zauważyć, że absorbery UV nie są tak skuteczne w produktach pigmentowanych, ponieważ większość pigmentów sama odbija lub pochłania promieniowanie UV. Mogą być jednak przydatne w niektórych przypadkach do ochrony określonych pigmentów przed blaknięciem.
3. NI-QUENCHERS
Są to organiczne kompleksy niklu, które działają głównie poprzez dezaktywację wzbudzonych stanów polimeru i rozpraszanie energii w nieszkodliwych formach. Wygaszacze niklowe (Ni-quenchers) nadają stabilizowanym produktom zielonkawy odcień, co jest niepożądane w przypadku artykułów pigmentowanych. Wygaszacze niklowe okazały się skutecznymi stabilizatorami UV dla folii szklarniowych z LDPE, a ich główną zaletą jest odporność na działanie siarki.
PE, PP, PET, polimery styrenowe, PC i inne polimery w zależności od zastosowania.
Granulki ułatwiające dozowanie i zapewniające równomierną dyspersję.
Zależy to od rodzaju polimeru, grubości, obszaru geograficznego ekspozycji i pożądanej żywotności produktu końcowego.
Nadaje się do wytłaczania, formowania wtryskowego, formowania z rozdmuchem, produkcji włókien i folii.
Folie do ściółkowania, folie szklarniowe, folie do kiszonki, siatki cieniujące i inne folie ochronne.
Wykładziny gruntowe, geowłókniny, tkaniny przeciwerozyjne, warstwy drenażowe i tkaniny ogrodnicze.
Meble, wyposażenie placów zabaw, akcesoria ogrodowe i elementy sportowe.
Rury, profile, blachy, panele, blachy dachowe, zbiorniki, ogrodzenia i izolacja kabli.
Elementy wykończenia zewnętrznego, zderzaki, deski rozdzielcze oraz części wewnętrzne narażone na działanie promieni słonecznych.
Elementy wykończenia zewnętrznego, zderzaki, deski rozdzielcze i elementy wnętrza narażone na działanie promieni słonecznych.
Worki, siatki na bele, siatki cieniujące, worki typu big bag i taśmy.
Sprawdzona ochrona.
